STICHTING 18 SEPTEMBER

Herdenken, Koesteren & Doorgeven
EVENEMENTEN 2020ONZE WEBSHOP

Onthulling Levenslicht Monument

Dit gedicht werd gisteren tijdens de onthulling van het Levenslicht monument voorgedragen door de 11-jarige kinderburgemeester Loïs van Rooij en is geschreven door Marijn van de Beek #AwareDreamState

Eerst vond ik het nog wel leuk, die gouden ster op mijn borst.
Maar verdriet leefde op gezichten, alsof er traangas was gemorst.
Het was donker toen ik besefte wat ons onze vrijheid had gekost.
Dat we Joods zijn was de zonde, waar geen lid van werd verlost.

Ik weet niet wat we hen hebben aangedaan, dat we dit moeten doorstaan.

Het was donker toen we gewekt werden. “Naar beneden” was de boodschap.
Mijn drie zussen en ons broertje. Mama voor ons op de trap.
Papa achter. “Waar gaan we heen?” is wat we dachten. Stap voor stap.
Door de straat, ’twas savonds laat. Gelukkig had ik mijn beer gepakt.

Boze mensen zoeken ons. We moeten schuilen voordat ze komen.
“Waarom blijven we niet thuis?” “Omdat ze weten waar we wonen.”
“En wat doen ze als ze ons vinden?” “Ons met gevangenschap belonen.”
We mogen ons voorlopig niet meer overdag vertonen.

Ik weet niet wat we hen hebben aangedaan, dat we dit moeten doorstaan.

Het was donker toen het gebeurde. Voetstappen vulde onze kelder.
Woorden die wij niet verstonden, beantwoordden vragen die we stelden.
Fluisterend en huiverend, in het duister. Het luik geopend door een Duitser.
Het licht, zo helder, verblindde en dwong ons naar buiten.

Mijn zussen huilden, mijn broertje niet. Hij keek dapper naar de soldaten.
Riep: “handen omhoog of ik schiet.” Maakte van zijn hand een wapen.
De moffen lachte, wij schrokken. Pappa zei wat in hun taal.
Tegen ons, met veel verdriet, in de auto allemaal.

Ik weet niet wat we hen hebben aangedaan, dat we dit moeten doorstaan.

Eerst leek het op vakantie. Slapen in een stabelbed.
Mijn zus… En mama, de enigen die ik nog naast me heb.
Het is donker nu wij hier zitten, afwachtend een genadeschot.
Fluister zonder hoop “vaarwel” snikkend naar het lot.

Ik weet niet wat we hen hebben aangedaan, dat we dit moeten doorstaan.

Dit gedicht werd gisteren tijdens de onthulling van het Levenslicht monument voorgedragen en geschreven door Marijn van de Beek #AwareDreamState

Laten we met zijn allen even alleen zijn.
De ruimte nemen die we allemaal gemeen hebben.
Onze ogen sluiten om plaats te maken voor reflectie, voor stilte, voor leegte.
Leegte die is nagelaten door mensen met families.
Families met kinderen, moeders, vaders en onderlinge liefde.
Liefde die verwarmde maar hen niet kon redden van de haat van een ander.

Laten we die brok in onze keel een stem geven en even zijn verdriet uitspreken.
Opdat wij niet vergeten waarom tolerantie in onze muren is gesleten.

Laten we met zijn allen dankbaar zijn dat we elkaar hebben.
De lichtjes in onze harten schijnen, ze kunnen kijken, ze begrijpen, wat ons brein niet kan verwoorden.

Laten we nu voelen.
Opdat wij niet vergeten waarom tolerantie in onze muren is gesleten.

Laten we samen de zwaarte van deze dag dragen.
Laten we een gat graven, diep genoeg om in te staan en dan bedenken dat we straks gelukkig naar huis toe gaan.

Laten we naar binnen keren en proberen te mediteren.
Hoe zou het voelen om met dit hele plein verdoemd te zijn?
Voel de pijn.
Opdat wij niet vergeten waarom tolerantie in onze muren is gesleten.

Laten we met zijn allen weten dat verdraagzaamheid ons grootste goed is.
Dat zorg dragen voor elkaar ons verenigt.
En dat medeleven, medelijden essentieel is in deze tijden.

Laat ons lijden, omdat ons lijden niet te vergelijken is met wat 75 jaar geleden realiteit was
Voor elke Jood, ondergedoken of gevangen.
Daarom draaien we de wangen.
Daarom koesteren we geen haat, wie ons ook slaat.
We hebben gezien wat er ontstaat als haat de vrije hand krijgt.

Laten we met zijn allen onze muren even afbreken,
Opdat wij niet vergeten waarom tolerantie in onze muren is gesleten.

Onze ere-voorzitter Raymond van de Wouw (55) is gisteren benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Burgemeester John Jorritsma speldde hem de onderscheiding op bij het doven van het bevrijdingsvuur op het Stadhuisplein. Van de Wouw was actief bij talloze organisaties, zoals scouting Angelo Roncalli Groep, carnavalsvereniging De Blauwbuiken en voetbalvereniging Unitas’59. Ook was hij oprichter en voorzitter van de tussentijdse opvang op basisschool De Bijenkorf. Verder zette hij zich uitgebreid in voor het herdenken van de Tweede Wereldoorlog, bijvoorbeeld bij de Stichting 18 September. Van de Wouw legde contact met partijen in binnen- en buitenland, wat leidde tot bezoeken van Engelse en Amerikaanse oorlogsveteranen aan Eindhoven. Nu is hij voorzitter van Gravenstichting Brabant, die de verhalen verzamelt en digitaliseert achter de geallieerde graven op begraafplaats De Oude Toren.

Info

Vanaf 1945 organiseert Eindhoven, als enige stad in Nederland, jaarlijks een aantal historische, culturele en sportieve evenementen rondom de bevrijding.

Freedom Lecture 2019

De Freedom Lecture 2019 komt eraan, de datum wordt spoedig bekent gemaakt.

Verhalen op de Kaart

Stichting 18 September verzamelt verhalen van ooggetuigen van diverse gebeurtenissen tijdens en na de tweede wereldoorlog in en rondom Eindhoven.

Activiteiten

Stichting 18 september organiseert door het jaar heen diverse activiteiten, op deze pagina kunt u zien wat u allemaal van ons kunt verwachten.

15 september 2019

De jaarlijkse Freedom Run, start en finish bij Kasteel Geldrop

Doneer

Vele duizenden soldaten hebben in 1944 een bijdrage geleverd aan de bevrijding van Eindhoven. Het is alweer 75 jaar geleden maar we zijn het niet vergeten!

Gravenstichting

Struikelstenen

Freedom Run

Freedom Ride