Roepnaam: Marietje

Geboorteplaats: Eindhoven
Geboortedatum: 00-00-1938
Overlijdensplaats: Eindhoven
Overlijdensdatum: 19-09-1944

Laatste (vrijwillige) woonadres in Eindhoven: Tulpstraat 37

Slachtoffer staat op lijst: Omgekomen in Eindhoven

Omgekomen bij het bombardement door de Duitsers op 19 september 1944.

Verhaal van Rini Robben:
Ik wil aanvullen op de verhalen over het trieste gebeuren van de voltreffer op de schuilkelder op de Biesterweg tijdens het bombardement in september 1944. In zijn laatste levensjaren leed mijn vader aan dementie, hierdoor begon hij over de oorlog te vertellen. Doordat hij hierover begon te vertellen kon ik hem na jaren zwijgen voorzichtig vragen stellen, want in het verleden is er door mijn oma en opa nooit over de oorlog gesproken. Hoewel ik als manneke vaak gevraagd heb wie die meisjes op de foto waren die in de kamer hing. Op latere leeftijd kwam ik er achter, van mijn moeder, dat het de zusjes van mijn vader waren, die in de oorlog op 19 september 1944 omgekomen waren. Mijn vader was Toon Robben, geboren 1934 en in 1944 bijna tien jaar oud. Van hem weet ik dat zij in de Tulpstraat woonden, mijn opa was in Duitsland tewerkgesteld en niet bij zijn gezin tijdens de bevrijding in september 1944. Mijn vader vertelde dat het die dag erg druk was met doorgaand militair verkeer op de Aalsterweg en tegen de avond voertuigen in de straten tot stilstand kwamen voor de komende nacht. Ik heb begrepen dat er is gewaarschuwd voor de luchtaanval, en dat ze naar de schuilkelder/loopgraaf zijn gegaan. Mijn vader vertelde dat het meer een loopgraaf was en dat de mensen dicht op elkaar zaten. Mijn oma was iets vergeten en liep nog even snel terug naar het huis, en was niet in de loopgraaf. Het bombardement was al begonnen en mijn vader vertelde dat het enorm te keer ging. Dat hij naar de aankomende vliegtuigen keek en dat er een recht op hen af kwam, dat de bommenluiken open gingen en hij de bom naar beneden zag vallen, ook dat hij de piloot kon zien, zo laag vloog hij. De klap was enorm en de loopgraaf schoof dicht met zand. Hij vertelde dat zijn moeder het heeft zien gebeuren, maar door de klap weggeworpen werd, maar bij kennis bleef en dat zij snel reageerde. Zij en verschillende medestanders hebben met hun handen nog mensen kunnen uitgraven, waaronder mijn vader. Hij kwam bij in de Marechausseekazerne in de buurt, ingericht als een militair hospitaal van de Engelsen. Ernstig gewond, doordat zijn longen vol zand zaten, vertelde hij. Vermoedelijk is hij weggevoerd zonder dat mijn oma het wist, want pas na een enkele dagen had ze hem gevonden. Helaas hebben zijn zusjes het niet overleefd, Anneke Robben 11 jaar en Marietje Robben 6 jaar. Mijn vader vertelde dat mijn oma geen nagels of huid meer op haar vingers en handen had, en dat zijn zusjes al begraven waren, en geen huis meer hadden. Mijn opa kwam begin 1945 pas weer na vele omzwervingen weer thuis. Beste redactie, ik hoop dat dit verhaal een aanvulling is in uw archief. Mijn vader is in 2019 overleden, maar de verhalen die hij verteld heeft zullen mij altijd bijblijven. Vriendelijke groeten, Rini Robben.




Andere omgekomen slachtoffers in Eindhoven op het zelfde adres
Johanna Maria Gertruda Robben - (09-09-1933)

error: De content is beveiligd !!